Νικόλαος Βεντούρας

Απεικόνιση μιας ιδιαίτερα γνωστής περιοχής του ιστορικού κέντρου της πόλης της Κέρκυρας. Το χαρακτικό αυτό έργο χαρακτηρίζεται από το προσωπικό ύφος του δημιουργού, την σχεδιαστική του ελευθερία και την κριτική του στάση – του σχολιαστή- απέναντι σε ό,τι απεικονίζεται.

Πρόκειται για την πρώτη απόδοση του θέματος «Η μικρή στροφή», μιας σειράς αποτυπώσεων του Νικόλαου Βεντούρα. Απεικονίζεται μία άμαξα να διαπερνά το ηλιόλουστο τοπίο. Η σύνθεση των στοιχείων, η επιλογή και η τοποθέτησή τους στο χώρο δημιουργεί ένα αίσθημα αισιοδοξίας. Τα λίγα δέντρα που απεικονίζονται μοιάζουν να ανοίγουν το δρόμο του αμαξά προς τον ήλιο.

Στο χαρακτικό αυτό έργο με τίτλο «Σαρόκο. Η οδός Μιλτιάδου Μαργαρίτη», ο Νικόλαος Βεντούρας καταγράφει με ελεύθερο σχέδιο μια καθημερινή σκηνή ενός πολυσύχναστου δρόμου της πόλης.

Ο καλλιτέχνης ασχολείται με το κερκυραϊκό τοπίο. Στην έγχρωμη αυτή χαλκογραφία παρατηρούμε μία συγκέντρωση των κτηρίων στο κέντρο και επάνω μέρος της σύνθεσης, όπου ειδικά εκεί η σχεδίαση γίνεται ολοένα πιο λιτή.

Ιδιαίτερα λιτή απόδοση τοπίου της Κέρκυρας. Ο καλλιτέχνης καταφέρνει να φέρει πιο κοντά το θέμα του με την εισαγωγή μιας κολώνας στη μέση του έργου που δίνει την προοπτική και την κλίμακα του εικονιζόμενου τοπίου. Η επιτυχημένη χρήση των στοιχείων προοπτικής είναι εμφανής στην κλίμακα των επιπέδων (πρώτου, δέντρα κτλ.)

Ο Βεντούρας σε αυτή την απόδοση του συγκεκριμένου τοπίου (μεσαίο μέγεθος) μορφοποιεί περισσότερο το τοπίο παρα το απεικονίζει. Εντάσσει στο κέντρο της παράστασης μία άμαξα, η κίνηση της οποίας λειτουργεί ευεργετικά στην προοπτική του έργου αλλά και για την εκφραστικότητα της περιγραφής.

Έργο του Νικόλαου Βεντούρα με τίτλο «Η μεγάλη στροφή. Κάτω Κορακιάνα». Σε παραλλαγή αυτή του θέματος ο καλλιτέχνης, παρουσιάζει εδώ το τοπίο της υπαίθρου με αχνές λιτές γραμμές. Η άμαξα που κινείται στο δρόμο ανάμεσα στα δέντρα υποθέτουμε ότι κατευθύνεται στο χωριο Κάτω Κορακιάνα, στοιχείο που μας δίνει ο καλλιτέχνης όχι τόσο απεικονιστικά αλλά στον…

Εργο ενδεικτικό για την ικανότητα του χαράκτη στο σχέδιο. Ο Βεντούρας δημιουργεί την προοπτική εντός του έργου με μια εναλλαγή σκούρων και ανοιχτών μορφών. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνει να φέρει μέσα στη σύνθεση την αίσθηση του φυσικού φωτός της μέρας.